Een portret: Mirjam en haar zwemvriendin

29 jun Een portret: Mirjam en haar zwemvriendin

Mirjam is 22 jaar, een masterstudent Management HR en Verandering aan de Erasmus Universiteit en woont in de Marckenburgh in Spijkenisse.

Marckenburgh

Ik was op zoek naar een plekje om te wonen en mijn zoektocht begon in Rotterdam. Na wat wikken en wegen kwam ik erachter dat verhuizen naar Rotterdam niet handig zou zijn in combinatie met mijn paard. Mijn paard staat namelijk in de polder, welke tegen Spijkenisse aan ligt. Op facebook kwam de Marckenburgh elke keer voorbij op mijn tijdlijn. Mijn oma heeft ook in de Marckenburgh, op de 10e verdieping, gewoond dus dat vond ik wel toevallig. Ik heb mij er toen in verdiept en aangezien je een eigen keukentje en douche hebt vond ik het wel aantrekkelijk om in de Marckenburgh te gaan wonen. Een zelfstandige studio past beter bij mij dan een echt studentenhuis.

 

Portretfoto_Mirjam

Vervolgens heb ik mij ingeschreven op de website van Livable. Ik zag toen op de website dat de bewoners van Livable ook vrijwilligerswerk doen. Ik wist niet zo goed wat ik me er bij voor moest stellen. Bij het intake gesprek werden vervolgens drie voorbeelden gegeven van vrijwilligerswerk.Dat vond ik heel erg leuk en wilde graag bij Livable aangesloten worden en er wonen. Ik vind het een mooie gedachte als je ergens gaat wonen, dat je dan ook wat betekent voor de wijk. Ik heb best een druk leven door mijn studie, stage en mijn sporten en dan sta je vanuit jezelf niet zo stil bij de vraag of vrijwilligerswerk echt iets voor je zou zijn.

“Ik vind het een mooie gedachte als je ergens gaat wonen, dat je dan ook wat betekent voor de wijk.”

 

Bij mijn contractgesprek heb ik mij ingeschreven voor de website Nederland voor Elkaar. Dit is een online platform waar mensen hulp kunnen vragen en kunnen aanbieden voor allerlei zaken. Ik had al snel een aantal verzoeken. Bijvoorbeeld voor LINQ tv, dit is de lokale tv-zender in Spijkenisse. Ik vond dit echt heel erg leuk, omdat journalistiek ook mijn interesse heeft. Dit was helaas niet te combineren met mijn studie. Omdat ik net ging verhuizen heb ik het in mijn omgeving veel gehad over dat ik opzoek was naar vrijwilligerswerk. Zo kwam er iemand naar mij toe dat ze een vrouw kende die graag wilde sporten maar dit alleen niet deed. Omdat ik veel sport was de vraag of ik dit niet met haar kon opstarten. Ik heb toen mijn mobiele nummer gegeven en ben zo in contact gekomen met Miranda*.

We hebben eerst eens afgesproken voor een kopje koffie om te kijken of het klikte. Eigenlijk was het meteen goed. Miranda houdt erg van mode en vindt het ook leuk om daar over te vertellen en ik vind het leuk om de laatste trends te horen dus gesprekken liepen vanzelf. Na het koffie drinken hebben we afgesproken om een keer te gaan zwemmen. Miranda vertelde dat er twee dingen zijn waarom ze het spannend vindt. Als eerste heeft ze een vorm van autisme wat ervoor zorgt dat het alleen naar een zwembad gaan een grote stap voor haar is. Ik vind het altijd moeilijk om te zeggen dat ze autismisme heeft, omdat er veel verschillende vormen van autisme zijn en bovenal zie ik in Miranda gewoon een mens wat sommige dingen lastiger vindt dan iemand anders. Als tweede zit ze niet altijd lekker in haar vel waardoor het ook een flinke stap is om iets te gaan doen. Miranda wilde graag wat afvallen, ook daarom wilde ze het sporten graag oppakken. Samen gaan vind ze fijn omdat ze dan steun krijgt en een stok achter de deur heeft om af te spreken. Dit werkt natuurlijk twee kanten op, voor mij is het ook een stok achter de deur om het zwemmen weer op te pakken.

ZwembadMeestal hebben we eerst een praatje en gaan dan omkleden en naar het zwembad. De eerste keer dacht ik, ik zwem gewoon mijn eigen tempo en daarna zie ik het wel. Maar ik kreeg al snel te horen dat ik te hard zwom. Toen heb ik gewoon mijn tempo aangepast en ben ik bij haar gebleven. Na een aantal keren gaf ze aan “je hoeft niet perse bij me te blijven hoor, je kunt ook gewoon sneller zwemmen”. Ik zag dit als een stap vooruit dat ze nu ook alleen durft te zwemmen en het ook leuk vindt. Ik wissel mijn tempo nu gewoon af omdat ik het ook leuk vind om met Miranda te zwemmen en met haar te kletsen.

Miranda vindt het zwemmen leuk en was ook blij dat ze was afgevallen wat ze graag wilde. Laatst belde ook de moeder van Miranda me op om te vertellen dat ze het fijn vindt dat ik met Miranda ga zwemmen. Miranda komt vaak laat uit bed, omdat ze momenteel weinig werkt per week en ook niet goed weet hoe ze haar dag anders in moet vullen. Als ik met haar ga zwemmen probeer ik het vroeg in te plannen, zodat ze daarna nog iets aan haar dag heeft. In het begin gaf Miranda wel eens aan dat het voor haar voelt als of ze zich opdringt. Maar nu is dat denk niet meer zo. Ik denk dat dit komt omdat we wel echt een band hebben gekregen. We willen deze zomer gaan kijken of we in plaats van zwemmen ook af en toe kunnen gaan skaten. We kunnen dit allebei niet, maar zijn er allebei enthousiast over.

“Miranda is zoveel meer dan ‘mijn vrijwilligerswerk’, ze is een vriendin voor mij geworden.”

 

Ik ga straks verhuizen, maar zolang ik studeer en tijd heb om naast mijn studie/werk met Miranda te blijven zwemmen blijf ik dit zeker doen. In juni ben ik klaar met mijn studie en afhankelijk van de baan die ik zal vinden weet ik niet of dit dan nog mogelijk is. Dit heb ik ook al met Miranda besproken. Ook als we niet meer kunnen zwemmen zal het contact met Miranda niet definitief over zijn. Miranda is zoveel meer dan ‘mijn vrijwilligerswerk’, ze is een vriendin voor mij geworden.

Spijkenisse, april 2017

 

*Miranda is een gefingeerde naam.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.